پرنده

ببال بر پر پروازت  پرنده می  چکد از بالت

پرنده می شوم از شوقت به اوج می رسم از حالت

پرنده ای  که پرش  را عشق به بالهای تو می بندد

پرنده ای  که نگاهش  را پرنده کرده به دنبالت

آهای دختر  پاییزان که سهمت از  همه تنهاییست

دوباره سهم تو را بردند  چنان که قسمت هر  سالت

و باز با سبدی خالی ولی شکسته نمی آیی

مگر که پیرزن کولی بهار دیده در اقبالت

چه حس نازک و خوشرنگی  که آسمان بگشاید در

و من در این همه دلتنگی خبر  بگیرم  از  احوالت

پرندگان همه می دانند  که عشق رمز پریدنهاست

بگیر این دل عاشق را مرا به زیر پر و بالت

                                        این شعر در تاریخ ۲۸/۱۰/۷۹ سروده شده است


 

نوشته شده توسط الهام امین در پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت 1387 ساعت 1:8 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت