" آشوب توفان "

اطلســی های نگاه شاعـــــری پژمرد

باد آمد  ، خنده اش را چید ، با خود برد

آسمان غمگین ترین شعر خودش را خواند

آسمان سنگین ترین بغض  خودش  را خورد

باغ در آشوب توفــــــان از شکفتـــن ماند

تا گسست از  هم تمام شاخه های ترد

شاعری در های و هوی شهر تنها زیست

شاعری در های و هوی شهر تنها مرد

زیر باران ، زیر پای  عابـــران ، در بـــاد

برگ های دفتر شعری ورق می خورد

                                         این شعر  در تاریخ ۲۴/۱۰/۸۰ سروده شده است


 

نوشته شده توسط الهام امین در سه شنبه سوم اردیبهشت 1387 ساعت 4:48 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت