قاف
ادبی
به تازگي غزلي را روي وبلاگم گذاشته بودم كه با گذشت حدود سه روز و به علت وفور آزادي بيان ! و بعضي پيامدهاي فضاي حقيقي ناچا ر آن را تا مدتي به صورت موقت به حالت عدم نمايش درآوردم. امان از اين آزادي بيان! كه در دنياي مجازي هم رهايمان نمي كند... " نقاش عشق " باز این چه آتشی است که باریده بر زمین خون عزیز کیست که می جوشد این چنین بر آسمان چه رفت که از هم شکافت ماه یا ناگهان دمید دو خورشید بر زمین یک دشت سرخ، دشت بلادیده ،دشت داغ گلهای سر بریده به شمشیرهای کین یک مشک تکه تکه و یک جسم چاک چاک یک شط تا همیشه عطشناک و شرمگین این بانگ مانده تا به ابد جاودان کیست کاینگونه داغدار طلب می کند معین هر چند از سبوی تو مستیم یا حسین شرمندگان روی تو هستیم یا حسین چون آفتاب کز پس ابری بر آمده حجت تمام کرده و بی یاور آمده خورشید روشن است قدم می نهد به دشت یا نوری از سلاله پیغمبر آمده سردار سربلند سپاهی است نامدار او را مبین که بی کفن و بی سر آمده عطر بهشت دارد و زیبا شکفته است این سرخ گل که از همه گلها سر آمده این شعر نیست می چکد از نای این قلم این خون گرم اوست که بر دفتر آمده هر چند از سبوی تو مستیم یا حسین شرمندگان روی تو هستیم یا حسین هفتاد داغ از جگرش داد می زند استاده است و داد ز بیداد می زند ای وای بر مرام شما پست مردمان رو بر سپاه کرده و فریاد می زند دنیا تمام هستی و دین بر زبانتان بازیچه ای که تیشه به بنیاد می زند اینجا که می رسم قلمم گریه می کند خط بر تمام آنچه غزل زاد می زند نقاش عشق می رسد و طرح تازه ای از کربلای سرخ تو در یاد می زند هر چند از سبوی تو مستیم یا حسین شرمندگان روی تو هستیم یا حسین این شعر در تاریخ ۲۵/۱۰ /۸۷ سروده شد خورشید در شفقی سرخ رنگ به خون می نشیند و آسمان با دلی داغدار جامه سیاه محرم بپوشد . آسمان خون می گرید.زمین شرمگین و مضطرب سرایستادن دارد و زمان از برداشتن گامی به پیش بر خویش می لرزد . به راستی خوشا بحال دلهایی که در شعله شعله داغ عاشورا خاکستر می شوند و خوشا به حال اشکهایی که دراین مصیبت جانسور می بارند تا ابرها ی سترون شرمندگان همیشه تاریخ بمانند . براستی محرم را چگونه می توان در آغوش نکشید که مشام جان را از عطر بهشتی حسین می آکند و مسیح وار دلهای مرده در روزمرگی و روزمرّه گی را حیاتی دوباره می بخشد . ای دلدادگان کوی شوق و شرف و شهادت گوارایتان باد محرم موسم عشقبازی با نام و یاد و سیره حسین . "غزلی ناتمام به پیشگاه امام مهربانم" شکر خدا که حرمت آیینه بارونه آقا صبح تا شب و شب تا به صبح غریب نمی مونه آقا شکر خدا که از کرم تو بارگاه حضرتت راه می دی هر کی رو بیاد خودی و بیگونه آقا دور ضریحتو دیدی ، دیدی چه غوغایی شده دیدی دخیل تو شدن عاقل و دیوونه آقا بذار که کفترت بشم کفتر روی گنبدت یه عمری دورت بپرم بی آب و بی دونه آقا یا نه یه ذره از غبار روی ایوون طلات که با نسیمی بشینم هر جای این خونه آقا ... موعود مهربان! میلاد تو خطی از نور را در سرنوشت جهان رقم زد ای مهربان که نام تو را یار گفته اند چشم تو را فروغ شب تار گفته اند از دستهای مهر تو اعجاز چیده اند از گامهای سبز تو بسیار گفته اند ما با در و دریچه و روزن غریبه ایم با ما سخن همیشه ز دیوار گفته اند وا کن ز نور پنجره ای رو به روی ما کز ابرهای تیره به تکرار گفته اند برخیز و پرده برکش از آن روی تا که ما باور کنیم آنچه ز دیدار گفته اند ... اینک خدا ! منـم که به میـــــعاد آمــــدم از هــر چـه بنــــــد غیــــر تو آزاد آمـــــدم اینک خدا ! درخـــــت منم آتشــت کجاست با من بگو نوای خوش و دلکشت کجاست با من بگو که وادی عشق است این سرای با من بگـــو که کفـــش درآرم ز هر دو پای شعــــری بخوان که شور بریزد به جان من حال و هوای طــــــور بریزد به جــــان من بانگی بزن که شعــــــله برانگیـــزد از دلم پیغمبری به امــــــر تو برخیـــزد از دلم ... این روزها کم کم دارم برای سفر به سرزمین وحی آماده می شوم.از همه دوستان حلالیت می طلبم.امیدوارم کوتاهی ها و نامهربانی هایم را به بزرگواری و مهربانی خود ببخشایید. در این سفر نورانی نایب الزیاره همه مشتاقان خواهم بود . تا بازگشت به امید دیدار... وقتی تو نیستی نه هستهای من چونان که بایدند، نه بایدها مثل همیشه آخر حرفم و حرف آخرم را با بغض میخورم عمریست لبخندهای لاغر خود را در دل ذخیره میکنم ، باشد برای روز مبادا اما در صفحه های تقویم روزی به نام روز مبادا نیست آنروز هر چه باشد روزی شبیه دیروز روزی شبیه فردا روزی درست مثل همین روزهای ماست اما کسی چه میداند، شاید امروز نیز روز مبادا باشد هر روز بی تو روز مباداست ... " زنده یاد قیصر امین پور" دلـــداده چشــــمان توام می دانی عمریست غزلخوان توام می دانی بی من به مسلمانی خود ناز مکن من نیـمه ایمــــان توام می دانی؟ *********** همان چشمان آتش خیز مستت زمیـــن و آسمــــان را کرد پستت ندانستم چنین مستی که دادم تمـــــام اختیـــــارم را به دستت *********** ای کاش شبی به دیدنم برگردی یک لحظه برای دیدنم برگردی یک عمر به شوق دیدنت گل دادم یک لحظه برای چیدنم برگردی پرنده ببال بر پر پروازت پرنده می چکد از بالت پرنده می شوم از شوقت به اوج می رسم از حالت پرنده ای که پرش را عشق به بالهای تو می بندد پرنده ای که نگاهش را پرنده کرده به دنبالت آهای دختر پاییزان که سهمت از همه تنهاییست دوباره سهم تو را بردند چنان که قسمت هر سالت و باز با سبدی خالی ولی شکسته نمی آیی مگر که پیرزن کولی بهار دیده در اقبالت چه حس نازک و خوشرنگی که آسمان بگشاید در و من در این همه دلتنگی خبر بگیرم از احوالت پرندگان همه می دانند که عشق رمز پریدنهاست بگیر این دل عاشق را مرا به زیر پر و بالت این شعر در تاریخ ۲۸/۱۰/۷۹ سروده شده است به همه آنان که می دانند ... دیدند تمام آسمان را مهمان زمین خاکیان کرد این خاک سیاه روز ما را از نور شبیه آسمان کرد دیدند که روشنای این باغ مدیون نگاه روشن اوست دیدند بلوغ سبز گلها وابسته به سبز بودن اوست گفتند ولی که ما ندیدیم در باغ به جز غم خزان را بستند به ریسمان کینه دستان نجیب باغبان را قومی که به سنگ بست دیروز احساس زلال شیشه ها را امروز تبر گرفته در دست تا تیشه زنند شیشه ها را ای وای به روزگار گلها ای وای به حال مهربانی ای وای اگر که بشکنندش یک روز به جرم باغبانی " آشوب توفان " اطلســی های نگاه شاعـــــری پژمرد باد آمد ، خنده اش را چید ، با خود برد آسمان غمگین ترین شعر خودش را خواند آسمان سنگین ترین بغض خودش را خورد باغ در آشوب توفــــــان از شکفتـــن ماند تا گسست از هم تمام شاخه های ترد شاعری در های و هوی شهر تنها زیست شاعری در های و هوی شهر تنها مرد زیر باران ، زیر پای عابـــران ، در بـــاد برگ های دفتر شعری ورق می خورد این شعر در تاریخ ۲۴/۱۰/۸۰ سروده شده است به خوان خاطره به یک تلنگور مخملی ، به یک نگاه و به یک نشان به نازکای اشارتی ، چه آشکار و چه در نهان به خنده ای و ارادتی ، به گریه ای و شکایتی به مهربانی و همدلی ، به خشم و قهر و به این و آن به خوان خاطره خواندمت ، به جشن آب و درخت و گل به آفتاب سپیده دم ، به صبح صادق آسمان مگر نمانده به خاطرت که وعده دادمت به سحر مگر نگفتمت که نرو ، مگر نگفتمت که بمان کنون که ماندی و عهدمان جوانه داد و به گل نشست به یاد آن همه عاشقی ترانه ای ، غزلی بخوان بخوان که شوق دوباره ای شکفته در دل و جان من شبیه شوق پرنده ای به جفت و جوجه و آشیان رودی که گم کرده است بشکن مرا توفان و ویران کن این خانمان کهنه ما را در گوش من تکرار کن هر شب افسانه مجنون و لیلا را ای بیقرار ای بیقرار ای دل ، ای بی پناه مانده در بوران بی تابیت قلب مرا سوزاند ، طاقت بیاور سوز سرما را آتش مزن بر جان من دیگر ، کم گریه کن شب می رود آخر لختی بمان خورشید خواهد خواند ، آیات گرما بخش فردا را گلبرگ گلها کرده گلپوشت ، یخ بسته گلهایت در آغوشت می ترسم از چشمان خاموشت ، طاقت ندارم این تماشا را آواز سبز سهره ای در باد ، می پیچد و آهسته می گریم حس می کنم گل کرده ای در من ، عطر تو پر کرده است صحرا را نعش تو را بر دوش می گیرم ، سرما و برف و باد و توفان نیست دارد نوازش می کند خورشید گلبرگهای مانده بر جا را بر دستهایم مانده ای بیجان ، من مانده ام مبهوت و سرگردان باغی که جان داده است در بوران ، رودی که گم کرده است دریا را این شعر در تاریخ ۱۵/۷/۷۹ سروده شده است
این محرم است با خیمه هایی سوخته و گیسوان پریشان، با سرهای سربلند و عَلَمی سرنگون در شطّ خون ، با کبوترها و تازیانه ها و آمده است مشک بر دوش ولی عطشناک ، با بدن های چاک چاک و خونهای پاک ، با شمشیرهای آخته و جانهایی پاک باخته تا آزادی و آزادگی بنام نامی حسین شرافت یابد و انسان در مسلخ عشق خلیفه اللهی را شایسته شود و خدا به عظمت خلیفه خویش برخود درود فرستد .
.jpg)
| Design By : Night Skin |
در صبح روشن دوشنبه ای در گرمای تموز سال 58 خورشیدی بر دنیا گریستم.
کودکانگیم را روی رنگین کمانی از بازی و شعر و هیجان سر خوردم و بالیدم تا 17 سال بعد
- بهار بود یا زمستان نمی دانم - نخستین لحظه های ناب سرودن را تجربه کردم.
نوجوانی و جوانیم را عشق به شعر و سیاست پر کرد ، عشقی که همچنان در من شعله
می کشد.
عشقی که بزرگترین تکیه گاه روزگارم و شریک شاعرانه ترین روزهای زندگیم را به من بخشید.
28 سال پس از نخستین گریستن ، خداوند زیباترین لبخندش را در دستان معصوم کودکی شیرین
به من هدیه داد و مرا به نام "مادر "- دل انگیزترین نام عالم - مفتخر کرد.
و این روزها که از فرط مشغله های روز مره از همه محافل و نشستهای شاعرانه بریده ام، پا در دنیای مجازی نهادم تا شاید فرصتی باشد برای شنیدن و خواندن. فرصتی برای تازه شدن و نام این فرصت نو را "قاف " نهادم که به قول صاحبدلی حرف آخر عشق است و قله همه آرمانها و
آرزوها و سری از اسرار حضرت حق در آسمانی ترین کلام.
LinkDump
